غزه تمام شد؟
همین چند هفته پیش بود که تهاجم -واقعاً وحشیانه- سربازان صهیونی به ناوگان کمک رسانی به غزه، مورد توجه رسانه های دنیا قرار گرفته بود و صدا و سیمای ملی هم دوباره یادش افتاد که غزه ای هم هست و محاصره ای؛ خلاصه برای اینکه از قافله عقب نماند، اطلاع رسانی می کرد. و بعد… تمام! اتفاق حساس و مهم تری به نام جام جهانی فوتبال رخ داده بود و لازم بود تا ملت حتی اندکی از آن غافل نمانند. تمام هم و غم تلویزیون ملی در این چند هفته شده بود فوتبال و تقریباً در هر بخش خبری سیما یک سرفصل مخصوص این موضوع درست شد تا حواشی ریز و درشت این “غفلت جهانی” را بارها و بارها تکرار کند؛ چرا که فرض بود بر تمام ملت تا بدانند چرا بازیکنان فلان تیم اروپایی در تمرین شرکت نمی کنند و یا اینکه یک هشت پا پیدا شده که …
صدا و سیما در این سال ها به روشنی نشان داده که دغدغهی جدی برای مسأله های اسلامی مثل قدس ندارد (بعداً یک مطلب در این باره که آیا اساساً رسانه ای که “ملی” خوانده می شود، می تواند عزم جزم و دغدغه ای هم برای پرداختن به مسائل اسلامی و جهانی داشته باشد یا نه مطلبی خواهم نگاشت). ظاهراً برای جام جم نشینان جام جهانی فوتبال و حواشی آن مهم تر از محاصره و کشتار خاموش ساکنان غزه است. اصولاً ضریب رسانه ای برای موضوعات اساسی و اصلی در ایران، بسیار پایین تر از ضریب داده شده به وهمیات زرد و تخدیرگر است. برای اثبات این موضوع می توانید زمان پخش برنامه های مربوط به این دو گروه موضوع در تلویزیون، و همین طور نسبت تیترها در مطبوعات را با هم مقایسه کنید.
رسانه ملی تمایلی برای هدایت اذهان ایرانی به مهمترین خط مقدم مبارزه جهان اسلام با کفر و شرک ندارد و ترجیح می دهد با بمباران خبرهای جنجالی مثل فوتبال برای مخاطبان خود ذائقه سازی کند. اگرچه گهگاهی به خاطر شدید شدن حملات اسرائیل یا حامیانش در غرب و وخیم تر شدن اوضاع، مجبور می شود تا اینها را هم پوشش خبری بدهد؛ که به نظر می رسد صرفاً به خاطر رفع تکلیف و خالی نبودن عریضه و کم نیاوردن پیش خارجیهاست. همان اطلاع رسانی اندک هم که وقتی در کنار خبرهای زرد مثل تولد گوسفند عجیب الخلقه و مسخره بازی های دیگر قرار می گیرد، از اثرگذاری می افتد و به قولی «مسمومیت فکری» درست می کند. یعنی مخاطب کم کم نسبت به این خبرها بی تفاوت می شود و دیگر برایش غزه و فلسطین با فوتبال و جام جهانی فرقی نخواهد داشت. حتی ممکن است با مشاهده مکرر تصاویر جنایت های اسرائیلی ها و ضمن بی تفاوتی، قساوت قلب هم برای او پدید بیاید؛ کما اینکه ظاهراً برای عده ای این اتفاق افتاده
که گفتند: “نه غزه، نه لبنان”.
برای حضور رسانه ای مؤثر در جبهه دفاع اسلامی، باید بتوان در مخاطب دغدغه مسائل مهم امت اسلامی را ایجاد کرد. این امر وقتی شدنی است که ذائقه او را از مباحث تفننی و سطح پایین به سوی مباحث اصیل و مورد نیاز جامعه اسلامی تغییر دهیم. و واضح است که با این اوضاع بدنه تصمیم گیر و برنامه ساز رسانهای، این تغییر و ارتقای فکری شدنی نیست. چرا که ایشان نیز علاقه ای به درگیر کردن خود و دیگران (این دیگران شامل مسئولان قوا و نهادهای دیگر کشور نیز حتماً می شود) به این گونه مسائل ندارند.
