ترنم فکر

از همان زمانی که پدیده‌ی وبلاگ به دنیا آمد، وبلاگ ها هم به دو دسته تقسیم می شدند: وبلاگ های زیرمجموعه ی یک سرویس وبلاگ نویسی که دارای یک زیردامنه از دامنه ی آن سرویس بودند، و وبلاگ های به اصطلاح مستقل که دارای فضای میزبانی و دامنه ی خاص خودشان می شدند. البته دسته ی اخیر گاهی جزو “وبسایت”ها قلمداد شده و گاهی هنوز هم می شوند. اما رفته رفته با پیشرفت سرویس های بزرگ وبلاگ دهی، این امکان برای وبلاگ نویسان این سایت ها فراهم شد که بتوانند دامنه ی مخصوص خودشان را به وبلاگشان متصل کنند. این طوری کمی وبلاگ حرفه ای تر به نظر می رسد و شبیه وبلاگ های مستقل می شود (اگرچه هنوز از محدودیت های سرویس وبلاگ دهی پیروی می کند). امروزه اکثر سرویس های وبلاگ نویسی دنیا (و همین طور سرویس های مهم ایرانی) این امکان را برای کاربرانشان فراهم کرده اند تا یک (یا چند) دامنه را به وبلاگ خود بچسبانند.
از دیروز دامنه ifelse.ir به این وبلاگ وصل شده است. حکایت این دامنه هم مفصل نیست. سال ۸۷، ترم هفتم دانشگاه بودم که مدرس عزیز درس مهندسی فناوری اطلاعات ۲ به عنوان یک فعالیت عملی پیشنهاد ساخت یک وبسایت با محتوای مربوط به مباحث درس داده بود. من هم قبلا یک وبلاگ دیده بودم که دامنه اش برایم جذاب بود. فکر کنم این بود: ifelse.co.uk . یک فضای مناسب هم خریدم و وردپرس را رویش نصب کردم و یک قالب خیلی قشنگ را پیدا کردم و فارسی و شخصی سازی اش کردم. یک سری مقاله ی خوب هم از سایت های مختلف -البته با رعایت حقوق مؤلف- در آن وارد کردم و خلاصه نمره ی کامل از آن درس گرفتم.
این دامنه چند ماه پیش منقضی شد. سرم که خلوت شد خواستم دوباره وبلاگ نویسی را از سر بگیرم. تا یک پست فرستادم، وردپرس دات کام و همه ی وبلاگ های زیرمجموعه اش کلاً مسدود شد. من هم آمدم تا در بلاگها بنویسم که از جهاتی از وردپرس دات کام بهتر است (بعداً حتماً این دو سرویس را با هم مقایسه می کنم). نکته ی جالب اینکه همان روزی که این دامنه را داشتم ثبت می کردم، وردپرس دات کام رفع انسداد شد! اما من باز کار خودم را  کردم.