بایگانی برای تیر, ۱۳۸۹

در باب فیدبرنر و دلیشس و گوگل ریدر

تیر ۲۴م, ۱۳۸۹

از چند روز پیش، خوراک (فید) وبلاگ را در فیدبرنر سوزاندم و نتیجه اش شد این: http://feeds.feedburner.com/ifelseblog

همین طور اکانت دلیشس خودم را به آن وارد کردم. اگر اهل به اشتراک گذاری لینکهای خوشمزه هستید، من در این نشانی بعضی لینکهای مورد علاقه ام را بوکمارک می کنم: http://delicious.com/ifelseblog

اگر مثل من عادت به خواندن مطالب بلاگ‌های مورد علاقه در گوگل ریدر دارید، لطفاً آن را در خوراک خوان خودتان مشترک شوید. ممنون. ضمناً این هم لینک آیتم های به اشتراک گذاشته شده توسط من: http://www.google.com/reader/shared/05763259597329863283

البته این ها در ستون کناری وبلاگ هم نمایش داده می شود.

اگر نمی دانید فید و آر اس اس چیست و یا با گوگل ریدر و امثال آن آشنایی ندارید، به طور خلاصه:
فید/خوراک/RSS/ATOM خروجی هایی هستند از یک وبسایت/وبلاگ که به کاربران اجازه می دهند محتویات آن پایگاه را که مرتباً به روز می شود، پیگیری کنند. برای استفاده راحت از این خروجی ها لازم است تا کاربران از ابزارهایی موسوم به فیدریدر/خوراک‌خوان استفاده کنند. یک فیدریدر بسیار خوب، سرویس خواننده گوگل است به شما این امکان را می دهد تا با اشتراک خوراک های گوناگون، هر موقع که یکی از آنها به روز شد، در لیست خود ببینید، آنها را به اشتراک با دوستان خود بگذارید و خیلی کارهای دیگر که از حوصله این نوشته خارج است.

افزودن یک فید به گوگل ریدر

افزودن یک فید به گوگل ریدر

برای اینکه مشترک خوراک وبلاگ  ترنم فکر در گوگل ریدر شوید، باید در گوگل یک اکانت داشته باشید. اگر قبلاً به خاطر جیمیل و … اکانت دارید که با اکانت خود وارد گوگل ریدر می شوید وگرنه یکی بسازید. وقتی گوگل ریدر به طور کامل بارگذاری شد، روی دکمه Add a subscription کلیک کنید و مطابق شکل روبرو، در کادر باز شده نشانی فید وبلاگ مرا در آن بنویسید (کپی کنید) و روی دکمه Add کلیک کنید. بعد از چند لحظه شما مشترک فید وبلاگ من می شوید و بعداً هر وقت که به گوگل ریدر سر بزنید، می توانید آخرین پست های وبلاگم را بخوانید.

امروزه یکی از بهترین راهها برای بلاگ خوانی، استفاده از فیدریدرها مثل گوگل ریدر است. کلاً فواید زیادی بر اشتراک مطالب پایگاه های خبری و وبلاگها مترتب است که برای آشنایی و یادگیری امکانات گوگل ریدر، جستجو کنید.

باز هم برای اینکه مشترک خوراک وبلاگ من می شوید از شما تشکر می کنم.

برچسب: ،،،،،،
ارسال شده در اینترنت،بلاگ نویسی و بلاگ خوانی | نظرات (۰)

غزه تمام شد؟

تیر ۲۴م, ۱۳۸۹

همین چند هفته پیش بود که تهاجم -واقعاً وحشیانه- سربازان صهیونی به ناوگان کمک رسانی به غزه، مورد توجه رسانه های دنیا قرار گرفته بود و صدا و سیمای ملی هم دوباره یادش افتاد که غزه ای هم هست و محاصره ای؛ خلاصه برای اینکه از قافله عقب نماند، اطلاع رسانی می کرد. و بعد… تمام! اتفاق حساس و مهم تری به نام جام جهانی فوتبال رخ داده بود و لازم بود تا ملت حتی اندکی از آن غافل نمانند. تمام هم و غم تلویزیون ملی در این چند هفته شده بود فوتبال و تقریباً در هر بخش خبری سیما یک سرفصل مخصوص این موضوع درست شد تا حواشی ریز و درشت این “غفلت جهانی” را بارها و بارها تکرار کند؛ چرا که فرض بود بر تمام ملت تا بدانند چرا بازیکنان فلان تیم اروپایی در تمرین شرکت نمی کنند و یا اینکه یک هشت پا پیدا شده که …

صدا و سیما در این سال ها به روشنی نشان داده که دغدغه‌ی جدی برای مسأله های اسلامی مثل قدس ندارد (بعداً یک مطلب در این باره که آیا اساساً رسانه ای که “ملی” خوانده می شود، می تواند عزم جزم و دغدغه ای هم برای پرداختن به مسائل اسلامی و جهانی داشته باشد یا نه مطلبی خواهم نگاشت). ظاهراً برای جام جم نشینان جام جهانی فوتبال و حواشی آن مهم تر از محاصره و کشتار خاموش ساکنان غزه است. اصولاً ضریب رسانه ای برای موضوعات اساسی و اصلی در ایران، بسیار پایین تر از ضریب داده شده به وهمیات زرد و تخدیرگر است. برای اثبات این موضوع می توانید زمان پخش برنامه های مربوط به این دو گروه موضوع در تلویزیون، و همین طور نسبت تیترها در مطبوعات را با هم مقایسه کنید.

رسانه ملی تمایلی برای هدایت اذهان ایرانی به مهمترین خط مقدم مبارزه جهان اسلام با کفر و شرک ندارد و ترجیح می دهد با بمباران خبرهای جنجالی مثل فوتبال برای مخاطبان خود ذائقه سازی کند. اگرچه گهگاهی به خاطر شدید شدن حملات اسرائیل یا حامیانش در غرب و وخیم تر شدن اوضاع، مجبور می شود تا اینها را هم پوشش خبری بدهد؛ که به نظر می رسد صرفاً به خاطر رفع تکلیف و خالی نبودن عریضه و کم نیاوردن پیش خارجی‌هاست. همان اطلاع رسانی اندک هم که وقتی در کنار خبرهای زرد مثل تولد گوسفند عجیب الخلقه و مسخره بازی های دیگر قرار می گیرد، از اثرگذاری می افتد و به قولی «مسمومیت فکری» درست می کند. یعنی مخاطب کم کم نسبت به این خبرها بی تفاوت می شود و دیگر برایش غزه و فلسطین با فوتبال و جام جهانی فرقی نخواهد داشت. حتی ممکن است با مشاهده مکرر تصاویر جنایت های اسرائیلی ها و ضمن بی تفاوتی، قساوت قلب هم برای او پدید بیاید؛ کما اینکه ظاهراً برای عده ای این اتفاق افتاده
که گفتند: “نه غزه، نه لبنان”.

برای حضور رسانه ای مؤثر در جبهه دفاع اسلامی، باید بتوان در مخاطب دغدغه مسائل مهم امت اسلامی را ایجاد کرد. این امر وقتی شدنی است که ذائقه او را از مباحث تفننی و سطح پایین به سوی مباحث اصیل و مورد نیاز جامعه اسلامی تغییر دهیم. و واضح است که با این اوضاع بدنه تصمیم گیر و برنامه ساز رسانه‌ای، این تغییر و ارتقای فکری شدنی نیست. چرا که ایشان نیز علاقه ای به درگیر کردن خود و دیگران (این دیگران شامل مسئولان قوا و نهادهای دیگر کشور نیز حتماً می شود) به این گونه مسائل ندارند.

برچسب:
ارسال شده در امت اسلامی،رسانه | نظرات (۰)

اسکریپت بهینه شده timthumb

تیر ۲۴م, ۱۳۸۹

اگر برنامه نویس PHP باشید، احتمالاً با اسکریپت timthumb برخورد کرده‌اید. این اسکریپت برای کار برش (crop) و کوچک سازی تصاویر به کار می رود و در بسیاری از وبسایت ها برای نمایش دادن تصویر بندانگشتی از یک تصویر بزرگتر استفاده می شود. همین طور با استفاده از این اسکریپت چندین اسکریپت و پلاگین دیگر، مثلاً برای وردپرس، ساخته شده است.

اگر از این اسکریپت استفاده کرده باشید لابد می دانید که نسخه اصلی این اسکریپت (لینک دانلود آخرین ویرایش که از گوگل کد گرفتم) فقط از تصاویری پشتیبانی می کند که در همان سرور/دامنه ذخیره شده باشند. به عبارت دیگر نمی توان با این اسکریپت تصاویر موجود در سایت های دیگر را کوچک کرد. چند ماه پیش من دنبال راه حلی در اینترنت گشتم تا بتوان از تصاویر موجود بر سرورهای دیگر هم استفاده کرد. به کدی برخوردم که در واقع قسمت هایی از کد اصلی timthumb را کامنت کرده بود و فکر کنم چیزهایی را هم افزوده بود. با این کد جدید می شد تصویرهایی که در سایت های دیگر آپلود شده اند را هم کوچک کرد. (لینک دانلود)

اما مشکل دیگری پیدا شد، بالا بودن نسبی حجم فایل بندانگشتی ساخته شده با اسکریپت اخیر بود. در واقع عکس بندانگشتی به طور قابل ملاحظه ای حجیم می شود. اگرچه برای اندازه های با طول و عرض کوچک (مثلاً ۱۰۰×۱۰۰ پیکسل یا کمتر) نهایتاً حجم عکس بندانگشتی ۱۵-۲۰ کیلوبایت می شد (و صرف نظر از اینکه این حجم وقتی تعداد زیادی تصویر مثلاً ۳۰-۴۰ تا در یک صفحه قرار بگیرند، بارگذاری آن صفحه را طولانی می کند)، اما، اگر بخواهی اندازه های بزرگی را برش بدهی (مثلاً نصف یا ربع اندازه عکس اصلی)، آن وقت حجم تصویر درست شده حتی از حجم تصویر اصلی هم بیشتر می شود! در این مورد حتی کم کردن کیفیت خروجی اسکریپت (با متغیر q) هم چاره ساز نیست و باز حجم فایل تولید شده توسط اسکریپت اخیر زیاد است.

مجبور شدم خودم دست به کار شوم و با ور رفتن با سورسِ کد بالا، موفق شدم تا آن را از لحاظ حجم فایل ساخته شده، بهینه کنم. در یک مورد موقع آزمایش، حجم خروجی تقریباً هفت برابر کمتر شد و تصویر هم افت کیفیت محسوسی هم نداشت. نتیجه را می توانید از این لینک دریافت کنید: دانلود فایل فشرده ی اسکریپت بهینه شده ی timthumb

برچسب: ،،،،
ارسال شده در یادداشت‌های پراکنده | نظرات (۰)

ادای استقلال

تیر ۲۴م, ۱۳۸۹

از همان زمانی که پدیده‌ی وبلاگ به دنیا آمد، وبلاگ ها هم به دو دسته تقسیم می شدند: وبلاگ های زیرمجموعه ی یک سرویس وبلاگ نویسی که دارای یک زیردامنه از دامنه ی آن سرویس بودند، و وبلاگ های به اصطلاح مستقل که دارای فضای میزبانی و دامنه ی خاص خودشان می شدند. البته دسته ی اخیر گاهی جزو “وبسایت”ها قلمداد شده و گاهی هنوز هم می شوند. اما رفته رفته با پیشرفت سرویس های بزرگ وبلاگ دهی، این امکان برای وبلاگ نویسان این سایت ها فراهم شد که بتوانند دامنه ی مخصوص خودشان را به وبلاگشان متصل کنند. این طوری کمی وبلاگ حرفه ای تر به نظر می رسد و شبیه وبلاگ های مستقل می شود (اگرچه هنوز از محدودیت های سرویس وبلاگ دهی پیروی می کند). امروزه اکثر سرویس های وبلاگ نویسی دنیا (و همین طور سرویس های مهم ایرانی) این امکان را برای کاربرانشان فراهم کرده اند تا یک (یا چند) دامنه را به وبلاگ خود بچسبانند.
از دیروز دامنه ifelse.ir به این وبلاگ وصل شده است. حکایت این دامنه هم مفصل نیست. سال ۸۷، ترم هفتم دانشگاه بودم که مدرس عزیز درس مهندسی فناوری اطلاعات ۲ به عنوان یک فعالیت عملی پیشنهاد ساخت یک وبسایت با محتوای مربوط به مباحث درس داده بود. من هم قبلا یک وبلاگ دیده بودم که دامنه اش برایم جذاب بود. فکر کنم این بود: ifelse.co.uk . یک فضای مناسب هم خریدم و وردپرس را رویش نصب کردم و یک قالب خیلی قشنگ را پیدا کردم و فارسی و شخصی سازی اش کردم. یک سری مقاله ی خوب هم از سایت های مختلف -البته با رعایت حقوق مؤلف- در آن وارد کردم و خلاصه نمره ی کامل از آن درس گرفتم.
این دامنه چند ماه پیش منقضی شد. سرم که خلوت شد خواستم دوباره وبلاگ نویسی را از سر بگیرم. تا یک پست فرستادم، وردپرس دات کام و همه ی وبلاگ های زیرمجموعه اش کلاً مسدود شد. من هم آمدم تا در بلاگها بنویسم که از جهاتی از وردپرس دات کام بهتر است (بعداً حتماً این دو سرویس را با هم مقایسه می کنم). نکته ی جالب اینکه همان روزی که این دامنه را داشتم ثبت می کردم، وردپرس دات کام رفع انسداد شد! اما من باز کار خودم را  کردم.

برچسب:
ارسال شده در وبلاگشهر | نظرات (۰)

مجلس، دانشگاه آزاد، اخلاق و عدالتخواهی نسبی

تیر ۲۴م, ۱۳۸۹

در هفته‌ای که گذشت، چند واقعه پیرامون موضوع وقف دانشگاه آزاد اسلامی اتفاق افتاد که کمتر کسی است که چیزی از آن نشنیده باشد. نکاتی که برای من در این قضیه جالب و بعضاً مهم است، از قرار این‌هاست:

مجلس:

طرحی در مجلس تصویب شده، که گذشته از حرف و حدیث های پیرامون روند تصویب آن، قصد دارد راه را برای وقف دانشگاه آزاد باز کند. این طرح به احتمال زیاد در شورای نگهبان رد خواهد شد. و اگر نماینده ها اصرار به تصویب آن داشته باشند، شاید با تغییرات اندکی، یکی-دو بار دیگر بین مجلس و شورای نگهبان می چرخد تا در نهایت به مجمع تشخیص مصلحت نظام برود. این بار به احتمال زیاد تصویب می شود.

مجلس «حق» دارد که طرحی را که «فکر می کند خوب است» است تصویب کند و کسی هم حق ندارد این حق را از نماینده ها سلب کند. اما نماینده ها هم حق ندارند به منتقدان درون و بیرون مجلس خودشان خرده بگیرند که چرا به تصمیم ما اعتراض می کنید. انتقاد و اعتراض به عملکرد مجلسیان، “حق” مردم است.

دانشگاه آزاد:

طی یکی،دو سال گذشته مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی ، به نظرم، به شدت طالب خارج شدن از حیطه‌ی نظارتی نهادهایی مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی است. به فرض آنکه وقف این دانشگاه عملی شود (کما اینکه اصلا مشخص نیست هیات موسس آیا «حق تصرف مالکانه نسبت به آن دارند» یا نه)، اقدام متقابل دولت چه خواهد بود؟ شاید بی اعتبار کردن مدارک دانشگاه آزاد!(؟) و در این میان چه کسانی ضرر خواهند کرد؟ فارغ التحصیلان امروز و فردای این دانشگاه.

اخلاق نسبی:

دو بداخلاقی و بی تقوایی گفتاری در این میان به چشم من آمد:

  1. در تجمع دانشجویان در برابر مجلس، بعضاً شعارهایی سر داده شده یا پلاکاردهایی دیده شده (و عکس هایش در اینترنت موجود است) که شامل توهین به نماینده ها و همین طور رئیس مجلس بوده، و البته در شان دانشجویان عدالتخواه نیست. این حاشیه البته باعث شده تا اصل تجمع اعتراضی هم زیر سوال برود.
  2. در انعکاس اخبار تجمع یاد شده، بعضی وبسایت های خبری و وبلاگ های منتسب به گروه سبز، تجمع کننده ها را متهم به “تهدید به توپ بستن مجلس” کرده اند. این اتهام آن طور که من فهمیدم منشأش سایت خبری “پارلمان نیوز” (متعلق به فراکسیون خط امام) است. در هیچ سایت یا وبلاگ دیگری این طور چیزی ننوشته است.
عدالتخواهی نسبی:

متاسفانه یک سالی است که تشکل های دانشجویی عدالتخواه فقط در مورد بی عدالتی ها و قانون شکنی هایی موضوع گرفته اند که یک طرفش به نحوی به فتنه سال گذشته مربوط بوده است. “عدالت در طلب عدالت” همه‌ی حرف من است. اگر بناست خواهان برقراری عدالت اجتماعی باشیم باید قانون شکنی و بی عدالتی را از طرف هر کسی محکوم کنیم. در چند سال اخیر بی عدالتی هایی در کشور اتفاق افتاده که دیده نشده اعتراض شایسته ای به آن نشان داده شود. مثال مشخصی که در ذهنم است  و سربسته می گویم، ماجرای واگذاری سهام شرکت مخابرات؛ که خبری از واکنش هایی نظیر تجمع هفته ی گذشته نبود.

برچسب:
ارسال شده در عدالت‌خواهی | نظرات (۰)